De afgelopen weken was ik bij verschillende GroenLinks afdelingen waar de kandidaat Kamerleden zichzelf mochten presenteren. Samen met de andere kandidaat Kamerleden het land door. Voor mij ook een geweldige manier om de partij beter te leren kennen. GroenLinks Nijmegen, GroenLinks Roermond, GroenLinks Limburg, GroenLinks Rotterdam, GroenLinks Rotterdam, RozeLinks, GroenLinks Groningen Stad, GroenLinks Meppel: overal trof ik enthousiaste, betrokken mensen met goeie en ook kritische vragen. Een inspirerende discussie in Roermond over welke mogelijkheden die circulaire economie zou kunnen bieden voor Limburg. In Meppel een mooi gesprek over wat er de komende vier jaar nodig is om klimaatverandering te stoppen. In Nijmegen over de verduurzaming van de landbouw, en hoe boeren onze medestanders kunnen zijn om tot echte verandering te komen.

Maar het mooiste gesprek was wel in Groningen. Daar sprak ik een oude dame na afloop van een goeie discussie over gaswinning en de macht van de NAM. Ze was al jaren lid van GroenLinks, en daarvoor van de PPR. Ze had gedemonstreerd tegen kernwapens, en voor een groene en eerlijke wereld. En ze vertelde me dat ze soms treurig is dat de wereld er nu minder mooi voorstaat, ondanks alle inzet en al het activisme. We spraken over hoop, over verandering en optimisme. Opgeven is geen optie, want daarvoor staat er teveel op het spel. Of in de woorden van Alice Walker: “Activism is the rent I pay for living on this planet’’

Advertisements